Ekumeniczne nabożeństwa w Uluczu



 

Prawosławni i grekokatolicy zgromadzili się, aby wspólnie oddać chwałę Bogu i pomodlić się za ofiary akcji „Wisła". Organizatorami uroczystości byli dawni mieszkańcy Ulucza i Gruszówki, którzy wytrwale zbierają się każdego roku, aby upamiętnić swoich przodków. Byli mieszkańcy wymienionych wsi zjechali się z całej Polski: z Zielonej Góry, Jaworzna, Prabut.  W ekumenicznych nabożeństwach udział wzięli także wierni z Kościoła greckokatolickiego i prawosławnego z Sanoka i Hłomczy.

 

 

 

 

Uroczystości rozpoczęły się poświęceniem krzyża, który został wzniesiony w lesie oddalonym około 5 km od nieistniejącej dziś wsi Gruszówka, aby upamiętnić zamordowanych  żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii i mieszkańców wsi. Poświęcenia krzyża dokonał o. Ireneusz Kondrów,  administrator parafii greckokatolickiej w Hłomczy.

 

 

 

Kolejne nabożeństwo odbyło się przy kaplicy  w nieistniejącej wsi Gruszówka.  Nabożeństwo do Przenajświętszej Bogarodzicy sprawował o. Jan Antonowicz, proboszcz parafii prawosławnej w Sanoku, a także o. Ireneusz Kondrów. 

 

 

 

 

Pierwsze wzmianki o przysiółku Gruszówka datuje się na 1442 rok. Przed 1947 rokiem mieszkało tu 376 grekokatolików, a dzisiaj po dawnych mieszkańcach narodowości ukraińskiej nie pozostało śladu, o ich dawnej obecności wytrwale świadczy jedynie kaplica  Św. Jana. 

 

 

 

 

Następnie odprawiono nabożeństwo żałobne „Panachydę" w intencji  zamordowanych i zmarłych mieszkańców wsi Ulucz i Gruszówka. Panachydę sprawowali o. Jan Antonowicz, o. Ireneusz Kondrów i protodiakon Antoni Jary.

 

 

 

 

Nabożeństwo  żałobne odbyło się w miejscu nieistniejącej cerkwi p.w. Św. Mikołaja w Uluczu. Cerkiew została wzniesiona w 1925 roku, a w 1947 roku podczas akcji „Wisła" została spalona przez żołnierzy LWP (wg innych źródeł rozebrana po wojnie przez miejscowy PGR). Obok cerkwi zachowała się murowana kapliczka i kilka nagrobków z XIX i XX wieku (pozostałości przycerkiewnego cmentarza).

 

 

 

 

Wieś Ulucz istniała od 1373 roku. W 1936 roku żyło w niej 1536 grekokatolików, w tym 376 w przysiołku Gruszówka (według innych danych przed wojną mieszkało tu 1620 Ukraińców na 2040 mieszkańców wsi). Działały dwie dwujęzyczne szkoły: trzyklasowa w Uluczu i jednoklasowa w Gruszówce, spółdzielnia „Jednist" i czytelnia „Proswity". W dniu 13 stycznia 1946 roku żołnierze pododdziału 9 DP LWP zamordowali 35 osób narodowości ukraińskiej i spalili część przysiołka Gruszówka.

 

 

 

Przykład uroczystości z 7 czerwca 2008 roku w Uluczu i Gruszówce pokazuje, że konfesyjność dzieli, ale wartości narodowe i wspólna tragiczna historia łączy. Jest to jeden z nielicznych przykładów, gdzie już od wielu lat prawosławni i grekokatolicy potrafią skoncentrować się na tym co ich łączy, a nie dzieli. A cel jest szczytny -wznieść wspólną modlitwę przed oblicze tego samego Trójjedynego Boga: Ojca i Syna i Świętego Ducha.

 

 

 

 

Odsłon: 1459