LIST WIELKOPOSTNY JEGO EMINENCJI, WIELCE BŁOGOSŁAWIONEGO SAWY, METROPOLITY WARSZAWSKIEGO I CAŁEJ POLSKI (2009)

 „Zajaśniała wiosna postu, kwiat pokuty,                   

oczyśćmy przeto siebie, bracia, z wszelkiego skalania

i śpiewając Dawcy Światłości, wzywajmy:                

Chwała Tobie, jedyny Przyjacielu człowieka"             

(Triod Postna)            

 

Bracia i Siostry!

Z miłości Bożej ponownie wkraczamy w błogosławiony okres św. Wielkiego Postu - św. Czterdziesiątnicę. Ponownie otrzymujemy możliwość duchowej odnowy w codziennych doświadczeniach naszego życia.

Św. Wielki Post jest okresem duchowej wiosny. To czas wzmożonego trudu modlitewnego, a ponad wszystko pokuty za swoje grzechy. Oto jakimi słowami Święta Cerkiew wzywa nas do tego okresu: „Teraz objawił się czas cnót. Sędzia stoi przy drzwiach. Nie smućmy się, lecz przyjdźmy poszcząc, przynieśmy łzy pokuty, rozrzewnienie i miłosierdzie, wołając: Zgrzeszyliśmy więcej, niż jest piasku morskiego, lecz przebacz wszystkim, Wyzwolicielu, abyśmy otrzymali niezniszczalną koronę" (sedalen Niedzieli Seropustnej).

Święty Wielki Post stawia przed nami ewangeliczny warunek: Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, to i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski. A jeśli ludziom nie przebaczycie, to i wasz Ojciec nie przebaczy waszych przewinień (Mt 6, 14-15). Słowa te świadczą o tym, że w czas św. Wielkiego Postu zobowiązani jesteśmy wejść czystymi, pogodzonymi z bliźnimi oraz swoim własnym sumieniem.

Prawdziwy post pobudza w duszy ludzkiej najczystsze, najbardziej szlachetne uczucia miłości i wybaczenia wszystkiego wszystkim.  Jeżeli człowiek w sposób odpowiedzialny i ze zrozumieniem zdaje sobie sprawę z celu pokuty i ku niej kieruje swą duszę, to zaczyna cenić post jako szczególny dar Boży. Na drodze do tego celu ani na chwilę nie powinniśmy zapominać o konieczności bycia łagodnym i pokornym. Łagodność i pokora to ważne cechy chrześcijańskiego postu.

Dążenie do tego, aby powstrzymywać się od wybuchów gniewu, zdolność wyzbycia się zawiści i postrzegania życia jako współzawodnictwa z innymi, nawyk wielkodusznego i pokornego korzystania ze swych praw - stanowią cnoty miłe Bogu, sprzyjające dobremu rozpoczęciu postu chrześcijańskiego.

We współczesnych, wypełnionych stresami czasach, zarówno świat, jak i wielu spośród nas przepełnieni jesteśmy uczuciem troski o dzień  dzisiejszy. Człowiek współczesny często podejmuje swoje życiowe decyzje poza Bogiem. A przecież to On jest źródłem wszelkiego dobra. Niepowodzenia i upadki, pośpiech i przybierający na sile stres często prowadzą człowieka do zwątpień i depresji.  Dlatego też pościmy, czyniąc to po to, aby z większym powodzeniem walczyć z żądzami, które gnieżdżą się w ludzkim sercu, bowiem  dzięki wstrzemięźliwości od pokarmu nasza natura staje się  bardziej wysublimowaną i czułą wobec świata duchowego.

Okres św. Wielkiego Postu to czas duchowej wstrzemięźliwości i pokutnej radości, której obcy jest smutek.  Mówi o tym Sam Jezus Chrystus w kazaniu na górze: A kiedy pościcie, nie udawajcie smutnych jak obłudnicy. Oni szpecą twarze, aby pokazać ludziom, że poszczą (Mt 6, 16), dalej zaś Pan naucza jak należy pościć bez obłudy: aby było widać, że nie dla ludzi pościsz, ale dla twego Ojca, który jest ukryty (Mt 6, 18).

 Bracia i Siostry!

Świat nie docenia postu, bowiem nie pojmuje jego znaczenia. Dlatego też często spotykamy się z próbami zniszczenia praktykowania postu, który niesie przecież w sobie pożytek dla duszy. Za tym idzie oczywiście zmniejszenie sensu korzyści, które daje człowiekowi pokuta. Zamiast niej i żalu za grzechy, ludzie poszukują innych metod uzyskania wewnętrznego spokoju. Jednakże ten prawdziwy spokój, może być uzyskany tylko dzięki szczeremu pokajaniu i zjednoczeniu z Bogiem.

Post daje nam poczucie odpowiedzialności i za swoje życie, oglądania siebie samego przed Bogiem w świetle wieczności, a zarazem uświadomienie sobie własnej grzeszności. Światłość św. Wielkiego Postu przeszywa mroki naszej duszy. Jesteśmy wzywani do pokuty, a prawdziwy żal za grzechy świadczy nie o słabości, lecz o duchowej sile osoby żałującej za swoje grzechy oraz jego zdrowiu. Czyniąc pokutę nie wyrzekamy się swych ludzkich sił i powołania, lecz jesteśmy umacniani w prawdziwym człowieczeństwie.

Jako prawosławni chrześcijanie winniśmy rozumieć, że nie ma takiego grzechu, który wytrzymałby w obliczu pokuty. Pokajanie łączy ziemię z niebem i jest drabiną, która prowadzi człowieka ku niebu. To pokuta oczyszcza i niweczy każdy grzech. Podstawowym jej warunkiem jest wzajemne przebaczenie, do czego Cerkiew wzywa nas w przededniu św. Czterdziesiątnicy w Niedzielę Przebaczenia Win.

 Bracia i Siostry!

Głównym zadaniem św. Czterdziesiątnicy jest godne przygotowanie nas do spotkania Zmartwychwstałego Dawcy Życia Jezusa Chrystusa. Sens tego przepełnionego łaską czasu zawiera się właśnie w przygotowaniu do Święta świąt - Paschy. Wyraźnie mówi o tym stichera niedzielna: „Zmartwychwstanie Twoje, Chryste Zbawco, aniołowie śpiewają na niebiosach, i nas na ziemi uczyń godnymi, czystym sercem Ciebie sławić" (niedzielna stichera na stichownie, ton 6). Takim środkiem ku oczyszczeniu serca jest właśnie pokutna droga św. Czterdziesiątnicy.

Niech Wszechmiłosierny Pan wzmacnia nasze siły duchowe i cielesne i uczyni nas godnymi, aby „staraniem dobrym wypełnić ten okres postu, zachować nienaruszoną wiarę, zetrzeć głowy niewidzialnych węży, okazać się zwycięzcami grzechu i bez obawy osądzenia dojść do oddania pokłonu świętemu Zmartwychwstaniu" (modlitwa przed amboną Liturgii Uprzednio Poświęconych Darów).

 Bracia i Siostry!

Zgodnie z praktyką naszej św. Cerkwi, w przededniu św. Wielkiego Postu proszę Was wszystkich w imieniu własnym i całego duchowieństwa o wybaczenie grzechów uczynionych słowem, czynem, myślami i zmysłami. Wybaczcie nam, grzesznym!

Panie, pomóż nam w pokoju i z pożytkiem dla duszy przebyć okres św. Czterdziesiątnicy i złożyć pokłon świętemu Twojemu Zmartwychwstaniu

+ Sawa                        

Metropolita Warszawski i całej Polski

 

Warszawa, Wielki Post 2009 r.

Źródło: orthodox.pl

Odsłon: 653