Strona główna » Aktualności » Prawosławni i grekokatolicy: WPROWADZENIE DO ŚWIĄTYNI NAJŚW. BOGURODZICY

Prawosławni i grekokatolicy: WPROWADZENIE DO ŚWIĄTYNI NAJŚW. BOGURODZICY



21 listopada / 4 grudnia grekokatolicy i prawosławni obchodzą święto Wprowadzenia do Świątyni Bogarodzicy inaczej nazywane także Ofiarowaniem. Są święta, które polegają na wspominaniu zaistniałego faktu: Narodzenie Pana Jezusa, Zmartwychwstanie. A są święta, które mówią nam o jakimś wewnętrznym wydarzeniu, nawet gdy ich historyczne okoliczności nie są jasne. Takie jest dzisiejsze święto. Żeby historycznie w starożytnej Jerozolimie mógł zaistnieć fakt opisywany w tekstach liturgicznych dzisiejszego święta, jest omalże nie prawdopodobne; ale on nam mówi coś wiele ważniejszego niż wejście Matki Bożej do  Świętego Świętych, które było zakazane nawet najwyższemu kapłanowi. Jest to dzień, kiedy Najświętsza Panna, doszedłszy do tej wczesnej dojrzałości, która uzdalnia dziecko przeżywać osobiście, osobiście chłonąć i dawać odpowiedź na tajemnicze dotknięcie łaski, kiedy, osiągnąwszy ten wiek, ona rzeczywiście weszła do Świętego świętych - nie do fizycznego Świętego Świętych świątyni, ale w głębię kontaktu z Bogiem, którą historycznie Świątynia wyobrażała. Kościół nas zachęca przede wszystkim do rozważania tajemnicy wewnętrznego przygotowania się Maryi do jej powołania bycia Matką Boga. To przygotowanie jest całkowitą przemianą samej siebie w „ofiarę niepokalaną", w „naczynie najświętsze", które ma w siebie przyjąć ciało Słowa wcielonego, w „świątynię żywą i tron Króla" wybrany, by być Jego Matką w „arkę duchową mieszczącą w sobie Nieogarnionego". Pokarm podawany ręką Anioła jest symbolem jej duchowego życia całkowicie karmionego wolą Boga.
Historycznie to święto jest pamiątką poświęcenia „nowego kościoła Najśw. Maryi Panny", zbudowanego obok świątyni jerozolimskiej w roku 543. Na całym Wschodzie było już obchodzone w VII wieku. Papież Grzegorz XI wprowadził je w Avignon'ie pod koniec XIV wieku. Potem rozciągnął je na cały Kościół rzymski papież Sykstus V (1585-1590) w 1585 roku.


Antyfona 1

Ps 47,2; 86,3; 47,4.
- Wielki jest Pan i godzien uwielbienia* w mieście naszego Boga, na Swej świętej górze.
Refren: Przez wstawiennictwo Bogurodzicy ocal nas, Zbawicielu.
- Zaszczytne słowa mówią o tobie,* o Miasto Boże.
- Bóg w pałacach Syjonu,* okazał się twierdzą.

Antyfona 2
Ps 45,5; 95,6; 117,20.

- Najwyższy* uświęcił Swoje mieszkanie.
Refren: Ocal nas, Synu Boży,* przedziwny w Swoich świętych, śpiewających Ci: alleluja.
 - Majestat i chwała przed Jego obliczem,* moc i wspaniałość w Jego świątyni.
- Oto brama Pana,* przez nią wejdą sprawiedliwi.
Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi, i teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Jednorodzony Synu...
Antyfona 3
Ps 44,13, 14 i 15.

- Najbogatsi z ludu przynoszą dary, by zyskać twe względy.
Troparion,  ton  1:  Dzisiaj  początek spełniania się życzliwości bożej* i wstępna zapowiedź zbawienia ludzi:* w Świątyni Boga jawnie ukazuje się Dziewica* i wszystkim z uprzedzeniem zwiastuje Chrystusa.* I my również głośno zawołajmy:* Witaj, Spełnienie planu Stworzyciela.
-  Cała godność we wnętrzu córki królewskiej, okrytej płaszczem przetykanym złotem.
- Za nią prowadzą do króla dziewice, przedstawiają ci jej towarzyszki.

TROPARION, ton 4.
Dzisiaj początek spełniania się życzliwości bożej* i wstępna zapowiedź zbawienia ludzi:* w Świątyni Boga jawnie ukazuje się Dziewica* i wszystkim z uprzedzeniem zwiastuje Chrystusa.* I my również głośno zawołajmy:* Witaj, Spełnienie planu Stworzyciela.
Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi, i teraz i zawsze i na wieki wieków, amen.

KONTAKION, ton 4.

Najczystsza świątynia Zbawiciela,* najcenniejsza Jego komnata i Dziewica,* święta skarbnica Chwały Bożej,* dziś została wprowadzona do domu Pana i wnosi ze sobą łaskę Ducha Bożego.* Opiewają ją aniołowie boży:* ona jest namiotem niebieskim.
Służba o Najśw. Bogarodzicy wspólna (1).
W miejsce Prawdziwie godne aż do Zakończenia śpiewa się: Refren: Aniołowie widząc wejście twoje, Najczystsza, wpadli w zadziwienie:* jakże to Dziewica weszła do Świętego Świętych?
Irmos: Ręka grzesznych niech nie dotyka Żywego Przybytku Bożego. Usta wiernych niemilknąco śpiewając Bogurodzicy anielskie powitanie,

 

Źródło: Menologion, Kostomłoty 2007.





Rss Facebook Twitter Digg Wykop
  Odsłon: 835

  • Spodoby, Hospody...

  • Wełyke Sławosłow'ja

  • Łytijni stychyry Uspeniju

  • Usnuła Maty Boża usnuła


Co najbardziej irytuje Cię w UKGK?