Tak stanie się z szatanem i wszystkimi, którzy oddają mu pokłon - Mt (8, 28-9,1 )



Tekst o wypędzeniu duchów nieczystych w świnie uczynił Dostojewski mottem swojej powieści Biesy. W ten sposób tekst dzisiejszej Ewangelii jest dla Dostojewskiego jakby modlitwą o to, żeby również dzisiaj Jezus raczył oczyścić naszą ziemię z różnych biesów nihilizmu, materializmu i anarchii, które błąkają się wśród nas i próbują nad nami zapanować, a nieraz i rzeczywiście nad nami panują.

Opis uzdrowienia dwóch opętanych, ma charakter symboliczny. Mateusz wychodzi od epizodu faktycznie zaistniałego, a następnie ubogaca go szczegółami, aby przekazać nam pewną naukę.  Z tego powodu nie tylko ta przypowieść, ale także inne epizody są opisane przez każdego z ewangelistów w odmienny sposób.

Opis Mateusza różni się od wersji Marka i Łukasza następującymi elementami:

1. opętanych jest dwóch, a nie jeden; nie podaje się ilości świń, które utopiły się w jeziorze, podczas gdy Marek i Łukasz mówią o 2 tysiącach sztuk;
2. brakuje Jezusowej zachęty skierowanej do uzdrowionego człowieka, by ewangelizował swoich domowników;
3. wreszcie miastem, koło którego dokonuje się uzdrowienie, nie jest Geraza, lecz Gadara – obydwa położone po prawej stronie Jeziora Galilejskiego, na terytorium Dekapolu.

Pewne jest, że wszyscy ewangeliści opisują egzorcyzm, czyli uwolnienie człowieka z szatańskiego opętania. Nie wchodzimy tutaj w istotę tego zjawiska. Istotne jest, że dzisiejsza ewangelia  pokazuje ostateczny los szatana, który pozornie ciszy się nieograniczoną władzą.

Punktem wyjścia  dla tej nauki jest utonięcie świń w morzu. Najpierw przypomnijmy, że zarówno morze, jak i świnie były w ówczesnej kulturze nośnikami negatywnych treści symbolicznych. Świnie uważano za zwierzęta nieczyste. Morze dla Żydów było natomiast siedliskiem wszelkiego zła. Hebrajczycy jak lud pastersko - rolniczy,  miał znikomy kontakt z morzem, dlatego żywioły morskie budziły w nich trwogę.

Mateusz wykorzystuje powyższe symbole w Ewangelii, aby powiedzieć: „Tak stanie się z szatanem i wszystkimi, którzy oddają mu pokłon. Czeka ich zniszczenie – otchłań.”  Jednocześnie uczy nas, że podobnie Jezus chce i może oczyszczać nas i nasze społeczności.

 

 Kolejna nauka związana jest miejsce cudu, który dokonuje się na ziemi pogańskiej. Ewangelista chce przez to powiedzieć, że jeśli z jednej strony prawdą jest, iż wśród pogan mogą być tacy, którzy mają wiarę równą albo i większą od wiary synów Izraela (epizod z setnikiem), to z drugiej strony jest też prawdą, że w  żadnym miejscu szatan nie czuje się tak dobrze, jak na ziemi pogańskiej.

 

Wreszcie jest to jedyna scena Ewangelii, w której Jezus po dokonaniu cudu jest proszony, by odszedł. Miejscowa ludność nie chce przyjąć Jezusa, gdyż utraciła cześć swego majątku (stado świń). Myślę, że także my niejednokrotnie odrzucamy Jezusa, aby uchroni swoje „stado  świń ”. Nie chcemy Boga w naszym życiu, bo wiemy, że to wiąże się z pewnymi zobowiązaniami np. efektywną pracą lub godnym wynagrodzeniem.

 

Perykopa kończy się informacją, że Jezus wraca na drugi brzeg. Mateusz w „drugim brzegu” upatruje myśli i plany Jezusa. Jest to brzeg przeciwległy do brzegu ludzi. Mówiąc poetycko, jest to brzeg nieba, do którego nie zawsze docierając ludzie, nawet ci podążający za Jezusem Chrystusem.

 

 IK.

 

 

 

 

 

Odsłon: 1146