Ważne formy liturgicznych obrzędów

 Liturgiczne obrzędy są to zewnętrzne znaki, poprzez które oddajemy Bogu należyty szacunek. Obrzędy pojawiają się podczas nabożeństw. Najczęściej na wszystkich nabożeństwach robimy na sobie znak krzyża, a w poście robimy pokłony, padamy twarzą do ziemi, świecimy świeczki, kapłan błogosławi wiernych ręką, podnosi ręce ku górze, dokonuje okadzenia, kropi wodą święconą, namaszcza świętym olejem itp.

Znak krzyża świętego – robimy na sobie składając trzy palce prawej ręki, co przypomina nam Trójjedynego Boga. Dwa ostatnie palce przychylamy do dłoni na znak, że Jezus Chrystus posiada dwie przyrody Boską i ludzką. Następnie trzema złożonymi palcami robimy na sobie znak krzyża: kładąc palce na czoło, piersi, na prawe i lewe ramię, wypowiadając słowa Ojca i Syna i Ducha Świętego. Położenie trzech palców na czole oznacza uświęcenie rozumu, na piersiach – uświęcenie serca, na ramionach – uświęcenie ludzkich działań, które wykonujemy rekoma.



Pokłony – są przejawem pokory przed Bożym Majestatem i pokuty za grzechy. Generalnie robimy je tylko w Wielkim Poście.

Klęczenie – jest również symbolem pokuty, pokory i pojednania z Bogiem. Obrzędy klęczenia występują w tym samym czasie co pokłony tzn. Wielkim Poście.



Metania – jest to pochylenie głowy i ramion, które robimy podczas znaku krzyża, gdy wchodzimy i wychodzimy ze świątyni.

Podniesienie rąk – symbolizuje zwrócenie się człowieka do Boga. Podnoszenie rąk praktykuje praktycznie każda religia. U grekokatolików praktykują wyłącznie kapłani podczas Boskiej Liturgii.

Pocałunek – symbolizuje miłość, zaufanie i bezpośredniość. Całujemy ikonę na tetrapodzie (stolik z ikona na środku cerkwi) po wejściu do świątyni i przed wyjściem, podobnie jak podczas Liturgii Ewangeliarz, Kielich po Komunii Świętej itp.

Błogosławieństwo - mam miejsce kilka razy na Boskiej Liturgii, gdy kapłan zwrócony twarzą do wiernych robi ręką znak krzyża. Przy tym błogosławieństwie składa palce prawej ręki tak, że tworzą one początkowe litery imienia Chrystusa: IC-XP. Biskupi błogosławią wiernych obydwoma rękoma, podobnie jak Jezus podczas Wniebowstąpienia. W tradycji wschodniej jest praktykowane prywatne błogosławieństwo kapłańskie, udzielane na prośbę konkretnego wiernego, który wymawia następującą formułę: „pobłogosław Ojcze!” i składa dłonie na krzyż, aby przyjąć kapłańskie błogosławieństwo.



1. Dłonie złożone do przyjęcia błogosławieństwa
2. Dłoń kapłana przygotowana do udzielenia błogosławieństwa

Światło – symbolizuje świat prawdy, świat Chrystusa. Na Liturgii Uprzednio Poświęconych Darów kapłan błogosławi wiernych świeczką i kadzielnicą mówiąc: Światło Chrystusa oświeca wszystkich!

Odsłon: 4520